แล้ววันนี้จะกลายเป็นวันวาน ปีนี้จะกลายเป็นปีที่ก้าวผ่าน
ดูเถิด...เวลากรัดกร่อนกระทั่งตนเอง เปลืองกล่าวไปไยจะไม่กลืนกินมนุษย์...
ทบทวนเถอะ จากเด็กหญิงเด็กชาย เป็นนายเป็นนางสาว
เป็นสามีเป็นภรรยา
เป็นบิดาเป็นมารดาของบุตร
หากไม่ด่วนตาย ต้องเป็นคุณตาคุณยายสืบต่อ
จากวันนั้นถึงวันนี้ จึงได้พบใครต่อใครไม่น้อย ทำกิจไว้หลากหลายชนิด
ชีวิตได้หยิบยื่นสาระใดให้แก่ตน และคนที่พบเจอบ้าง?
ในที่สุด...ทุกเขาและเราต้องจากไป พบเจอหรืออยู่ร่วมก็เพียงครู่
และทุกชีวิตถูกบีบคั้นด้วยทุกข์มากพออยู่แล้ว
ไม่จำเป็นต้องเสริมเติมทุกข์ใดๆให้กันอีก ทั้งไม่ควรเมินเฉยเย็นชาต่อความทุกข์ของคนอื่น
เพื่อวันคืนและชีวิตที่เหลืออยู่เปี่ยมล้นคุณค่า จงน้อมใจเมตตาในทุกผู้ที่พบเจอ
ประคองความปรารถนาดีที่มีให้ตั้งมั่นอยู่เสมอ และใช้ปัญญาพินิจในทุกบทบาทของชีวิต
เราเป็นอะไรต่ออะไรมามากแล้ว จากนี้ไปจะเป็นคนดีทีดียิ่งขึ้นเรื่อยๆ
หรือเป็นกัลยาณมิตรให้กับทุกชีวิตที่พบเจอได้ไหม?
เราทำอะไรต่ออะไรมามากแล้ว
จากนี้ไปเราจะทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้คน สังคม โลกหล้าฟ้าดินบ้างจะได้ไหม?
เพราะหากมิใช่เช่นนี้...การเกิดมาของเรา วิเศษกว่าการเกิดของบุญเลิศ ณ บ้านบางระจันที่ตรงไหน !
สุขสันต์ทุกวันคืนจงเกิดมี แด่ผู้รักดีตลอดปีตลอดไป
ปรารถนาดีจาก ส. ร้อยดาว ไม่ได้บันทึกวันเดือนปีที่เขียน
