เงินทองเป็นของมายา ได้มาเดี๋ยวก็หมดไป
แต่กรรมที่ทำแล้วไม่ใช่เรื่องธรรมดา จะมีวิบากกรรมตามมา ทั้งยังติดเป็นจริตนิสัย
หลงเงิน กระทั่งต้องทุจริต ข้อนี้เป็นเสนียดแก่ประวัติชีวิตและวงศ์ตระกูล
หลงศักดาบ้าอำนาจ จะมีเรื่องพิพาทเพิ่มพูน
ทำงานหนักเป็นเรื่องดี แต่ทำแล้วสุขไม่มีจะทำไปทำไม?
ที่กล่าวแล้ว อยากมอบเป็นคำขวัญวันเด็ก ไม่...ไม่ใช่เด็ก10ขวบ15ขวบ แต่เป็นเด็กใหญ่ใจไม่โตทั้งหลาย เรื่องของเรื่องคือเห็นท่านผู้นำท่านมอบคำขวัญให้เด็กๆ ตนจึงอยากมอบคำขวัญกับเขาบ้าง... ปีนี้ท่านผู้นำบอกเด็กๆว่า อยากฉลาด ต้องขยันอ่าน ขยันคิด ฟังแล้วใจหนึ่งอยากกลับไปเป็นเด็ก จะได้ตั้งใจเรียนตั้งใจอ่านตั้งใจคิดให้มากกว่าที่ผ่านมา เพราะรู้สึกว่าที่ตนไม่ฉลาดเหมือนท่านผู้นำ เป็นเพราะสมัยเด็กๆไม่ค่อยขยันอ่านขยันคิดสักเท่าไรนัก แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกตกใจ เอ๊ะ! นี่ท่านผู้นำกำลังปลุกกระตุ้นให้คนเห็นความสำคัญในความฉลาดยิ่งขึ้นหรือนี่...ทุกวันนี้คนฉลาดยังมีไม่มากพอหรือ? คือสังเกตเห็นว่า ตาสีตาสาลุงมายายมีที่ใครๆเขาเรียกคนบ้านนอกหรือคนไม่ฉลาด คนเหล่านี้ไม่เคยก่อปัญหาใดๆให้บ้านเมือง และไม่เคยมีใครด่าว่าเป็นคนรกโลกหรือหนักแผ่นดิน แต่พวกคนฉลาดๆนั่นสิ กลับเอาเปรียบลึกซึ้ง กอบโกยโกงเก็บกันชนิดศรีธนญชัยเกิดใหม่ก็ต้องมอบตนเป็นศิษย์ล่ะ...
เจ้าประคุณ...หวังว่าปีนี้เยาวชนจะสนใจเพียงจำคำขวัญไปตอบชิงรางวัลเท่านั้น...เพี้ยง...
โดยจริงคำขวัญที่เน้นให้เยาวชนสนใจความฉลาดก็มีส่วนดี แต่เหมือนให้ดาบสองคม หากไม่มอบฝักไปด้วย เป็นเหตุเกิดอันตรายได้มาก ดังนั้นขอบอกบ้างว่า...ความฉลาดที่ขาดคุณธรรม จะนำตนและคนเหล่าอื่นไปสู่ความเลว ที่ลึก เร็ว แรง และร้ายอย่างยิ่ง จงฉลาดเถอะ หากฉลาดเพื่อเสียสละ เพื่อทำประโยชน์กับสาธารณะ และโลกนี้มีคนฉลาดที่เห็นแก่ตนมากเกินไปแล้ว ที่ทำร้ายเยาวชนอยู่ทุกวันนี้ก็ประเภทผู้ใหญ่ฉลาดที่ขาดเมตตานี่แหละ ดูสิเขาผลิตอาหารขบเคี้ยวกุบกิบก้อบแก๊บสีสันจัดจ้าน ผลิตน้ำอัดกระป๋องอัดขวด ผลิตอาหารแด...ด่วน อีกมากมายซึ่งคุณค่าแทบจะไม่มีเลย เมื่อเขาผลิตแล้วก็โฆษณา สร้างค่านิยมให้เกิดขึ้นในเยาวชน ยิ่งพวกสารเสพติด พวกนี้ก็จ้องตลาดเยาวชน ยังมีอีกมากเช่นเกมส์ กาม ความหรู เหล่านี้ผู้ใหญ่ใจดีเขาไม่ใช้เป็นเครื่องมือหาเงินกับเด็ก แต่คนใจดำสมัยนี้เขาใช้กัน
โดยจริง ที่ต้องเป็นห่วง ควรให้คำขวัญกันทุกปี น่าจะเป็นผู้ใหญ่ เพราะเด็กทำชั่วได้ไม่เท่าผู้ใหญ่ เด็กทำชั่วไม่ลึกซึ้งซ่อนเร้นได้เท่าผู้ใหญ่ และผู้ใหญ่นี่แหละเบ้าหลอมเยาวชน...
วงการศิลปยืนยันว่า หนึ่งพันคำบรรยาย สู้หนึ่งภาพมิได้ คือแม้ผู้ใหญ่เรา ช่วยกันสอนกระทั่งปากฉีกเพื่อให้เด็กเป็นคนดี แต่ผู้ใหญ่กลับเป็นแบบอย่าง เห็นแก่ตัว ฟุ้งเฟ้อ บำเรอตน หลงรวย บ้าหรูเลิศ ...เด็กจะดีได้หรือ? บอกผู้ใหญ่ใจไม่โตทั้งหลาย...ตัวอย่างที่ดี มีค่า กว่าคำสอน
เยาวชนทั้งหลาย ผู้ใหญ่ไม่ดีมีเยอะแล้ว เพียงเรามีเป้าหมายเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี เท่านี้โลกก็อยู่สุขเย็น และรู้ไว้เถอะ...เงินทองเป็นของมายา ได้มาเดี๋ยวก็หมดไป
แต่กรรมที่ทำแล้วไม่ใช่เรื่องธรรมดา จะมีวิบากกรรมตามมา ทั้งยังติดเป็นจริตนิสัย
หลงเงิน กระทั่งต้องทุจริต ข้อนี้เป็นเสนียดแก่ประวัติชีวิตและวงศ์ตระกูล
หลงศักดาบ้าอำนาจ จะมีเรื่องพิพาทเพิ่มพูน
ทำงานหนักเป็นเรื่องดี แต่ทำแล้วสุขไม่มีจะทำไปทำไม?
ปรารถนาดี จาก ส.ร้อยดาว ๑๓ มกราคม ๒๕๔๙