ฆาตกรเหิ่มห่าม ฆาตกามห้าวหาญ โลกนี้จะเป็นไร หากมิใช่คอกขังเดรัจฉาน!
คงเศร้าหากมนุษย์เรายิ่งมายิ่งชอบฟัด ยิ่งมายิ่งชอบฟัน แม้แก่งแย่งแข่งขันก็สามารถพิเศษกว่าเหล่าสัตว์ ทั้งที่เรารู้ โลกเปี่ยมรักในทุกชาติพันธ์ เอื้อแล้วด้วยดินน้ำไฟลมอันอุดม และชีวิตมนุษย์สั้นนัก ทั้งรู้จักบัญญัติถ้อยคำมาพูดคุยกันรู้เรื่อง หากกลับพูดคุยกันไม่รู้เรื่อง อยู่ร่วมและแบ่งปันด้วยสันติมิได้ เยี่ยงนี้มนุษย์เรายังเป็นมนุษย์อยู่หรือ?
หรือภูมิปัญญาถูกโรคพร่องกระสันสมคบคิดกับลัทธิบริโภคสำส่อนถ้วนทวาร ลอบทำแท้งไปสิ้น ปลง
กรรมเวรของยุคสมัยและเหล่าอเวไนย
เชื่อว่าเพราะสัจธรรมหนึ่งถูกหลายเหล่าในผองเราลืมไป คือชีวิตมีเกิดมีตายมีตายมีเกิดไม่สิ้นสุดตราบมนุษย์ไม่ปรินิพพาน โลกและมนุษย์จึงเป็นเช่นกล่าว โดยจริงสัจจะนั้นปาวๆเปิดโปงอยู่ทุกคืนวันว่า สังสารวัฏยังเป็นที่ทัวร์อีกหลายศพ โลกยังต้องถูกขี้รดอีกหลายตูด ส่วนโลกจะดั่งสรวงสวรรค์ หรือนรกโลกันตร์ในวันหน้า อยู่ที่ผองเราทำอะไรกันในวันนี้
หากชัดว่าพรุ่งนี้ยังมีอยู่ ชาติหน้ายังมีอยู่ พบเจอและอยู่ร่วมกับผองเรานั้นยังมีแน่ ส่วนมิตรสหายจะต้อนรับด้วยคัตเตอร์หรืออ้อมกอด อยู่ที่กรรมตน เราคงตระหนักการอยู่ร่วมอย่างอบอุ่น จริงใจ พร้อมอภัยในยามผิดพลาดเป็นแน่นอน
อยากบอกผู้ยิ่งใหญ่ ตราบคนผูกแค้นยังไม่เปลี่ยนความคิดจิตใจ แม้ตายไปก็จะกลับมาก่อการร้ายอีก มีแต่เมตตาและปัญญา จึงทำให้ความคิดชั่วตายไป จากนั้นแม้กายอสูรจะมาอยู่ใกล้ๆความเป็นพิษเป็นภัยก็ไม่เหลือแล้ว ส่วนโทมาฮอว์กเป็นเรื่องเปลืองเงิน และเปลืองเวลาวางแผนสูบเงินเพื่อนบ้านมาซื้อไปลองคะนองอีก
ไม่แน่ใจว่าบางหูจะมีวาสนาหรือเปล่า แต่เกิดความคิดวูบขึ้นมาว่า ในฐานะประชากรหนึ่งของโลก หากปล่อยให้สองเพื่อนรบกัน กลีบบุปผาที่เรารักต้องบอบช้ำ ฟ้าที่เรามองต้องหมองหม่น ดาวเดือนต้องปนเปื้อนสกปรก อากาศและน้ำต้องแปล่งรสเปลี่ยนกลิ่น ฉะนั้นเพื่อคงโลกสุนทรีนี้ไว้ ต่อไปเราจะไม่จ่ายเงินแม้น้อยเพื่อซื้อสินค้าของเพื่อนเลย ไม่
ไม่ใช่อยากให้เพื่อนจนลงหรืออดอยาก เพียงแต่ไม่อยากให้เพื่อนเอาเงินเราไปกรุยทางลงนรกให้ตน พร้อมทำเพื่อนอีกหลายคนให้มากแค้น แล้วเราก็ต้องมาคอยลุ้นจนหลับไม่ราบรื่น
ความคิดนี้ผิดใจใครหรือไม่ยังไม่รู้ แต่ด้วยอยากรู้คงต้องลองทำตามความคิดนี้ดู
พี่น้องผู้รักโลกจะร่วมช่วยด้วยไหม?
ดาวแดนดำ พลเรือนสามัญผู้รักโลกสุนทรี ๑๘ ตุลาคม ๒๕๔๔
